Nerki, siedzisko strachu i wewnętrzne bezpieczeństwo

Czy wiesz, że w wielu tradycjach przodków, w tym medycynie chińskiej, nerki uznawane są za siedzibę strachu i zbiornik energii życiowej?

Reprezentują naszą zdolność do poczucia się bezpiecznie na świecie, do pewnego poruszania się mimo niepewności.

Kiedy strach staje się chroniczny, strach przed brakiem, strach przed przyszłością, strach przed porażką, strach przed utratą kontroli, po cichu odciska się w ciele.

Nerki, które gwarantują naszą wewnętrzną stabilność, mogą wtedy osłabnąć, jakby życie stało się zbyt ciężkie, by nosić samemu. Napięcia lub dyskomfort w tym zakresie mogą symbolicznie ujawnić stan trwałej czujności: tryb przetrwania, w którym istota kurcza się, chroni, hartuje.

Ciało mówi tam, gdzie słowa były czasem zbyt długo wstrzymywane.

Co strach próbuje nam powiedzieć:

• Strach nie jest wrogiem.
• Często jest to oznaka niezaspokojonej potrzeby bezpieczeństwa, braku wsparcia czy utraty wiary w siebie lub życie.

Nerki po cichu pytają nas:

• Czujesz wsparcie w codziennym życiu?
• Czujesz, że musisz sobie ze wszystkim poradzić sama?
• Gdzie zadajesz sobie pytanie, aby być silnym, nie pozwalając sobie na bycie podatnym?

Ślady medytacji i połączenia

Usadzony w cichym miejscu połóż jedną rękę lub obie w okolice nerek.

Wdychaj powoli i głęboko. Z każdym oddechem wyobraź sobie delikatne ciepło otulające tę okolicę. Z każdym oddechem wydechem stare napięcia, obawy, lęki.

Powtórz wewnętrznie:

• Jestem tu teraz bezpieczna.
• Mogę uwolnić to, co mnie męczy.
• Życie mnie wspiera.

Zostań na chwilę i posłuchaj uczuć, bez osądzania.

Pytania do zastanowienia

Poświęć czas na napisanie lub rozważanie tego:

• Jakie obawy tkwią we mnie teraz, nawet dyskretnie?
• Czy te obawy naprawdę należą do mnie, czy też są odziedziczone po przeszłości?
• W których dziedzinach mojego życia straciłem pewność siebie?
• Co dałoby mi dzisiaj głębsze poczucie bezpieczeństwa?
• Czego potrzebowałabym, aby czuć wsparcie, uspokojenie, uziemienie?

Rozwiązania wewnętrzne do rozwoju

Zwolnij: strach rośnie w pośpiechu. Dawanie czasu ciału to dawanie mu przestrzeni.

Zachęta: spacer w naturze, czucie stóp, ponowne połączenie z ziemią.

Wyrażenie: Ustaw słowa o tym, co Cię martwi, piśmie lub ustnie.

Otrzymaj wsparcie: przyjmij pomoc, ludzką lub symboliczną, bez wyrzutów sumienia.

Pielęgnowanie zaufania: pamięć o trudnościach, które już przeszły i zmobilizowano wewnętrzne środki.

Symboliczne przesłanie uzdrawiania 

Nasze nerki przypominają nam, że nie musimy żyć w strachu, aby przetrwać. Zapraszają nas do znalezienia wewnętrznego bezpieczeństwa, miękkiego i stabilnego, które nie zależy tylko od zewnątrz.

Kiedy strach zostaje uznany, słyszany i uspokaja, energia może znów swobodnie płynąć. Ciało się relaksuje. Dusza oddycha. Pewność siebie wraca krok po kroku.